Doorgaan naar hoofdinhoud subline-curl

Kerk heeft rol bij geloofsopvoeding

Het belang van geloofsopvoeding staat buiten kijf, maar wat is de rol van de kerk bij de geloofsopvoeding in gezinnen? Over die vraag bogen zich afgelopen najaar predikanten en professionals in het jeugdwerk tijdens drie regionale ontbijtsessies.

De uitkomst: er is behoefte aan voorbeeldverhalen, materiaal, en manieren om aan te sluiten bij de eigen omgeving. “Wat een eyeopener dat kinderen gelijkwaardig zijn in het geloofsgesprek. Natuurlijk denk je dat ergens wel, maar ook echt vanuit die houding werken is een tweede.” Bezoekers van de drie ontbijtsessies over de rol van de kerk bij de geloofsopvoeding bleken enthousiast over de mogelijkheid om, onder het genot van een heerlijk ontbijt, van gedachten te wisselen over de rol van de kerk bij de geloofsopvoeding. “Dit zouden we vaker moeten doen.”


Opvoeden doe je nooit alleen


Pedagoog Micha de Winter lanceerde het begrip ‘de pedagogische civil society’. Daaronder worden de gemeenschappelijke activiteiten van burgers rond het grootbrengen van kinderen verstaan. Iedereen kent wel het gezegde It takes a village to raise a child. Ouders en kinderen hebben andere opvoeders om hen heen nodig om hen te inspireren en om mede om kinderen heen te staan. Opvoeden doe je namelijk nooit alleen, maar altijd in een gemeenschap. Zo vormen opvoeders samen een ‘pedagogische civil society’. Onderdeel daarvan vormen bijvoorbeeld vrijwilligers van de sportclub, de buurvrouw uit de straat, opa en oma, en de leider van de knutselclub.


Veel in huis


Ook de kerk heeft een belangrijke rol te vervullen in deze gemeenschap van mensen om het gezin heen. Een rol die ouders ondersteunt bij het voeren van het geloofsgesprek met hun kinderen, die ouders inspireert en die ook betrokken is op de kinderen zelf. Om zo samen kinderen de richting te wijzen naar God en hen te laten delen in de hoop van het geloof.

Tijdens de ontbijtsessies bleek dat iedereen het wel eens is over het feit dat de kerk een rol heeft als het gaat om het ondersteunen van gezinnen in en buiten de gemeente. Maar hoe breng je dat op een goede manier in de praktijk? In onze individualistische samenleving is dat nog best lastig.

Veel kerken hebben al veel in huis als het gaat om het vervullen van hun rol in de geloofsopvoeding. Er is betrokkenheid en enthousiasme, en er zijn plekken om met ouders in contact te komen, zowel tijdens de kerkdienst als daarbuiten. Er zijn vaak ook vrijwilligers die zich hiervoor in willen zetten. Maar hoe ga je dan aan de slag?


Good practices


Tijdens de ontbijtsessie bleek dat er behoefte is aan voorbeeldverhalen. Verhalen die laten zien hoe de kerk een rol kan spelen door er voor ouders te zijn. Good practices in de kerk, maar ook buiten de kerk, in de wijk waarin de geloofsgemeenschap rond ouders staat, hen toerust en met hen meedenkt.

Daarnaast bleek er behoefte te zijn aan materiaal waarmee kerken ouders kunnen ondersteunen, met name om hen toe te rusten om het geloofsgesprek met hun kind aan te gaan. Op een wederkerige manier, zodat het godsbeeld en wereldbeeld van het kind volwaardig meetellen.

Kerken kunnen ook wel wat hulp gebruiken bij het vertalen van de ‘pedagogische civil society’ naar hun eigen context. Waar en hoe kun je als kerk het beste aansluiten bij de ouders in je omgeving? En hoe kun je daarin samenwerken met andere kerken en instanties uit de buurt? Welke behoeften hebben de ouders uit jouw gemeente, uit jouw wijk?


Ondersteuning door Jong Protestant


Jong Protestant wil kerken helpen om er te zijn voor gezinnen en opvoeders in hun omgeving. Jong Protestant neemt de geluiden uit de ontbijtsessies daarom ook serieus en gaat meer voorbeeldverhalen over de rol van de kerk delen, materiaal naar aanleiding van de input tijdens de ontbijtsessies ontwikkelen, en diensten aanbieden die hierbij behulpzaam zijn. Zo kunnen kerken en gezinnen elkaar helpen en inspireren in de geloofsopvoeding thuis.