Doorgaan naar hoofdinhoud subline-curl

Laat de kinderen aan tafel komen!

“Waarom mogen wij eigenlijk niet meedoen?” vroegen kinderen uit de Gereformeerde Kerk Zwartebroek zich af toen het ging over het avondmaal. Nu krijgen de kinderen lessen over de betekenis van brood en wijn en zitten ze ook aan tafel. En dat blijkt goed te zijn voor de hele gemeente.

In de Veertigdagentijd krijgt de viering van het avondmaal voor veel kerkgangers een diepere betekenis. Het is tenslotte een moment waarop ze samen stilstaan bij het lijden en sterven van Jezus. In de Gereformeerde Kerk Zwartebroek was het avondmaal lang niet voor iedereen. Jeugdwerker Melanie van de Peut: “Niet alle mensen durfden aan te gaan en de kinderen en jongeren bleven in de bank achter als hun familie naar voren liep.”

Door de kerkenraad en in de gemeente zijn “flink wat gesprekken” gevoerd over het avondmaal en de rol van kinderen daarbij, volgens Melanie. De gesprekken gaven nieuwe inzichten: “In de kerkgeschiedenis ontdekten we dat kinderen lange tijd deelden in brood en wijn, ook onder Luther en Calvijn. Maar zij kregen ook altijd onderwijs over de betekenis van het avondmaal.”

Krachtig

Het vraagstuk leidde ertoe dat Melanie de kinderen catechese ging geven met behulp van het avondmaalsformulier. De lessen vinden plaats tijdens de dienst. Tijdens elke les staat er één regel uit het formulier centraal, ook herhaalt Melanie de eerder behandelde lesstof. 

Tijdens de eerste les vroegen de kinderen: “Waarom mogen wij niet meedoen?” Inmiddels gaan ze – na de les – wél met de volwassenen in de kerk aan het avondmaal. Melanie: “We hebben de afspraak dat de kinderen hun duim opsteken als ze aan tafel de zojuist uitgelegde zin horen.” Na veertien lessen ontvangen ze een avondmaalsdiploma.

De uitleg houdt Melanie speels: met spelletjes, proefjes, beelden en bijbelverhalen. Zo legde ze bijvoorbeeld uit dat wijn drinken en brood eten heel gewoon lijken, maar dat hier een enorme kracht van uitgaat. “Er gebeurt dan iets bijzonders.” 

“We deden proefjes met gewone voorwerpen die krachtig blijken te zijn”, aldus Melanie. Anna de Rooij (12) herinnert zich een proefje met een ei. “We probeerden een ei te breken door er in te knijpen. Dat lukt echt niet! Nou ja, één leider lukte het. Overal zat ei!”

Meedoen

Anna herinnert zich goed dat ze voor het eerst aan het avondmaal mocht. “Ik vond het spannend. En ik was bang dat ik wijn moest drinken. Maar gelukkig kregen wij druivensap. Het brood is het lichaam van Jezus, op die manier herinneren we ons hoe groot de liefde van Jezus is.” Anna vindt het fijner om het avondmaal met elkaar te vieren, anders zit je achter in de kerk te wachten tot je ouders klaar zijn. “Nu mag ik zelf meedoen. En ik geloof ook.”
Melanie schreef regelmatig in het kerkblad over de lessen en wat de kinderen ervan opstaken. “Daar kreeg ik positieve reacties op. Ook ouders leerden ervan. Het avondmaal is meer dan verzoening van zonden.” 

Anna vertelt over de keer dat ze op Google Earth een kerk mochten opzoeken. “Ik vond een kerk in Dubai. Thuis gingen we bidden voor deze kerk. Zo leerden we dat iedereen die gelooft familie is."

Warme sfeer

Door het formulier onder de loep te nemen, ontdekte Melanie dat je zo het hele evangelie doorloopt en op een andere manier met het geloof bezig bent. Een aanrader voor de Veertigdagentijd, vindt zij.
Het besluit om de kinderen op deze manier voor te bereiden op het avondmaal en het ook samen met hen te vieren, heeft de gemeente veel opgeleverd. De kinderen krijgen verdiepend onderwijs, en de nieuwe opzet draagt duidelijk bij aan een warmere sfeer. Bovendien zijn er nu meer kerkgangers in de avondmaalsdiensten aanwezig. 

Melanie denkt dat dat komt doordat de diensten op deze manier laagdrempeliger zijn. “Je ervaart dat kinderen erbij horen. Ook is de maaltijd minder beladen met kinderen aan tafel.” Bovendien loopt iedereen naar voren en viert mee. “Het blijft wel altijd een persoonlijke keuze of je ter plekke neemt en eet”, voegt ze toe, “maar dit maakt het wel laagdrempelig.”