Doorgaan naar hoofdinhoud subline-curl

Nu aan de slag, daar heb je een jaar plezier van

Een goed doortimmerd programma voor het nieuwe jeugdwerkseizoen is vaak niet in een uurtje gefikst. Hoe pak je dat aan? Drie ervaren jeugdwerkers uit Bunschoten-Spakenburg, Gouda en Damwoude over de do’s en don’ts. 

Wouter Bos is als kerkelijk medewerker in dienst bij de Gereformeerde Kerk Bunschoten-Spakenburg. Toen hij daar anderhalf jaar geleden begon, was het jeugdwerk nogal versplinterd. Zijn eerste doel was daarom om er één geheel van te maken. “Wat wij aanbieden aan de verschillende leeftijdsgroepen, moet logisch op elkaar aansluiten.”

Met de jeugdleiders dacht hij na over de gezamenlijke doelstelling: “We willen jongeren helpen om te groeien in het geloof, om onderdeel te worden van de kerk en om naar buiten gericht te zijn.” 

Voor het programma gebruikt hij methodes van Jong Protestant, Youth for Christ en Alpha. Ook legt Wouter zijn oor te luister bij jongeren. De vrijwilligers vraagt hij welke onderwerpen volgens hen beslist moeten terugkomen. Uit die mix destilleert hij elk jaar samen met de ongeveer twintig leiders een nieuw programma.

“Heel geslaagd”, zegt Wouter, “zijn doorgaans de jeugddiensten.” Vorig jaar september hielden ze na afloop bijvoorbeeld een barbecue, waar veel jongeren op afkwamen. “Iets minder geslaagd zijn sommige spellen, zoals een stoelendans met 16-plussers. ‘Hartstikke leuk’, zeiden ze na afloop, ‘maar dit past niet helemaal bij onze leeftijd.’”

Aansluiten

Heel belangrijk om de input voor het nieuwe seizoen bij de jongeren zelf op te halen, weet ook Robert Colijn. Hij is kerkelijk werker bij de Gereformeerde Kerk De Ontmoeting in het Friese Damwoude. “Door met hen te praten en te peilen wat hen bezighoudt, kun je goed aansluiten bij hun belevingswereld.”

Hij gelooft in missionair en relationeel jeugdwerk. Dat laatste betekende, toen er vanwege corona nauwelijks fysieke ontmoetingen waren, dat appen met de jongeren belangrijk was. Hoe is het? Lukt het een beetje met school?” En het jeugdwerk moet óók leuk en vrolijk zijn. “Jezus staat centraal, maar we praten niet alleen serieus.” 

Missionair jeugdwerk gaat over: wie willen zij zijn voor hun naasten? “We kunnen als kerk niet gezellig in een gebouwtje blijven zitten terwijl er in onze straat mensen onder de armoedegrens leven.”

Elk jaar evalueert Robert met vrijwilligers in hoeverre de activiteiten van het voorbije seizoen geslaagd zijn. Daarna vraagt hij: waar willen we over tien jaar staan? Wat is onze visie voor kinderen en jongeren? Alles mag worden gedacht en gezegd en gedroomd. “We kijken later pas wat haalbaar is.” 

Mede op basis van de evaluatie en de input van jongeren krijgt het nieuwe seizoen vervolgens vorm. Daarbij let hij op de planning, de inhoud én hoe het eruitziet. Want jongeren vinden het belangrijk dat het er een beetje kek uitziet, weet Robert. “Onze uitnodigingen zijn altijd full colour en goed ontworpen.”

Trends

In Gouda is Heidi Koster aanspreekpunt voor verschillende protestantse gemeenten. Sinds 2014 werkt zij als jeugdwerker voor STEP, het Protestants Jeugdcentrum Gouda. Haar nieuwe jeugdwerkseizoen begint met een benen-op-tafelsessie, samen met de leidinggevenden. Elk jaar opnieuw vragen ze zich met elkaar af: wat zijn onze visie en missie, in hoeverre sluit het jeugdwerk van het afgelopen seizoen hierop aan, en hoe willen we het in het volgende seizoen gaan doen?

Aan het begin van het nieuwe seizoen is er dan een startavond met alle vrijwilligers van het jeugdwerk. Per leeftijdsgroep rolt er deze avond een concretere invulling uit, inclusief passende werkvormen. Allemaal langs de lijnen van wat ze hebben besproken tijdens de benen-op-tafelsessie.

Voor het kiezen van de juiste werkvormen, houdt Heidi de trends goed in de gaten. “Er is veel aanbod. Ik probeer zo goed mogelijk aan te sluiten bij de leefwereld van de jongeren. Door veel verschillende programma’s en inspirerende werkvormen aan te bieden, valt er voor iedereen iets te kiezen.” 

Samen beleven

Waar kijkt Heidi met genoegen op terug? Onmiskenbaar de diaconale jongerenreis naar Israël. “Er zijn vriendschappen ontstaan, er is daar echt iets gebeurd. Voor jongeren is het enorm belangrijk om samen iets te beleven. Dat kan zo’n reis zijn, maar ook samen naar Opwekking, Taizé of de EO Jongerendag.” 

Wat je in elk geval niet moet doen, onderstreept Heidi, is denken in aantallen. “Een activiteit met dertig jongeren is niet per se geslaagder dan een avond met vier gasten. Wees blij met die vier. Als zij iets ervaren van het geloof, gezelligheid, Gods liefde, dan is het goed.”

En nog iets: raak niet gedemotiveerd als jongeren niet zoveel van zich laten horen. “Soms stuur je een appje en hoor je niks terug. Maakt niet uit. Jij laat ze weten: ik zie je, je telt mee. Geloof me: elke jongere ervaart dat als ontzettend positief.