Doorgaan naar hoofdinhoud subline-curl

Vaders in de keuken

Swingende Franse muziek op de achtergrond, heerlijke geuren uit de keuken en enthousiaste mannenstemmen. Een aantal jonge vaders uit de protestantse gemeente Berlicum Rosmalen komen deze avond bij elkaar om samen te koken en te dineren.

Uiensoep, coque-au-vin en een amerikaanse taart. Dat staat er op het menu vanavond. “We hebben weleens geprobeerd om simpel te koken, bijvoorbeeld uit verschillende wereldkeukens. Maar al snel werd het steeds gekker. We gingen bijzondere gerechten of speciale ingrediënten zoeken. Als we op vakantie een bijzondere wijn tegenkwamen werd die speciaal meegenomen voor deze avonden. Toen hebben we nog geprobeerd om het bij hamburgers te houden, maar ook dat mislukte. De uitdaging bleef erin zitten. Zo kwam de een met angus-beef en de ander met zelfgekweekte sla.”

Je moet ze wat laten doen


De avonden begonnen vijf jaar geleden. “Dominee Piet Vliegenthart organiseerde een avond voor de doopouders in de gemeente. Hij hoopte op een mooie opkomst, maar werd teleurgesteld. Er kwamen enkel moeders. Hij vroeg hoe hij ook de mannen kon betrekken, het antwoord kwam uit een van de vrouwen: je moet ze wat laten doen. Zo zijn de kookavonden ontstaan”, vertelt een van de vaders die er vanaf het begin bij is. “Oorspronkelijk had de dominee het plan om alleen de eerste en misschien de tweede keer erbij te zijn. Hij was er uiteindelijk iedere keer bij, kwam als eerste en ging als laatste weg.”

Samen zijn en gesprekken


Het gaat tijdens de avonden niet alleen om het koken, hoewel ze dat allemaal wel erg leuk vinden. “Het gaat vooral om het samen zijn en de gesprekken die we onderling hebben. Daar ging het de dominee uiteindelijk ook om. Hij bracht iedere avond een gesprekspunt mee, waar ze dan een tijdje over praatten. Nu is hij met emeritaat en heeft degene waar de laatste avond was de taak om een inbreng te doen. Dat kan van alles zijn, een verhaal, lied, gebed. Het is een trigger en kan hele mooie gesprekken opleveren.”

Vaderschap

De avonden zijn niet speciaal gericht op het vaderschap. “We bespreken ook maatschappelijke ontwikkelingen of meer oppervlakkige zaken. Juist de variatie maakt het leuk.” Toch komt het vaderschap ter sprake: “Een van de vaders raakte zijn baan kwijt en ging voor de kinderen zorgen. Dat was nieuw voor hem dus kwamen er al snel vragen als hoe maak ik afspraken met de kinderen en school. Toen konden we mooi ervaringen uitwisselen, want ik doe al een tijdje ook de zorg voor mijn kinderen.”

Hechte band


Door de jaren heen bouwden de mannen een hechte band op. Een zoon van een van de vaders overleed. “Dat was heel heftig voor ons allemaal. Maar juist toen konden we er voor hem zijn, dat was bijzonder. Zonder deze avonden hadden we elkaar niet op die manier gekend. Dat maakte ook indruk op de dominee, tijdens zijn afscheidsdienst noemde hij ons wel twee keer.”

Papafeestje


Niet alleen de vaders zijn enthousiast over de kookavonden, ook hun kinderen worden er blij van. “Mijn kinderen noemen deze avonden ‘papafeestje’. Het is voor hun ook een feestje want zij gaan dan lekker pizza of friet eten.” Een andere vader herkent dat: “Ja, mijn kinderen zeggen dan ook: ‘Hoi! We gaan pannenkoeken eten’, ze zijn dus altijd blij dat ik zeg dat we weer een eetavond hebben.”

De vaders raden het absoluut anderen aan om ook zulke avonden te organiseren in hun eigen gemeente. “Je zit allemaal in dezelfde levensfase, dat bindt je en het is ook erg leuk om zo bezig te zijn samen.” Een andere vader waardeert vooral de de gesprekken: “De gesprekken zijn altijd heel leuk, de een is streng gelovig en de ander helemaal niet gelovig. Toch is dat nooit een issue, het is juist een leuke variatie.”