Doorgaan naar hoofdinhoud subline-curl

Waar zijn de vaders gebleven?

Ken of ben jij een vader die actief bezig is met geloofsopvoeding? Eentje die meer doet dan zijn partner waarderen omdat ze de kinderen 's avonds voor het slapen gaan een bijbelverhaal voorleest? Als het antwoord 'ja' is, dan is dat een positieve uitzondering, want op avonden over geloofsopvoeding zien wij voornamelijk moeders afkomen.

Vraag jij je weleens af waarom een mail van de kinderclub van de kerk vaak alleen gemaild wordt naar de moeders - en dus niet naar de vaders? Waarom in de meeste kerken vooral moeders de kindernevendienst bemensen? Ook op scholen zijn het vooral de moeders die betrokken zijn. Luizenmoeder, klassenmoeder, schoonmaakmoeder: deze begrippen maken pijnlijk duidelijk dat vaders als opvoeder nauwelijks in beeld zijn. 

Poortwachter

Tijdens een gesprek dat door de HGJB en de Protestantse Kerk in Nederland gevoerd werd met vaders, bleek dat de vermeende afwezigheid van vaders niet alleen iets is van kerken en scholen. Het is een groter maatschappelijk probleem. Vaders voelen zich als opvoeder vaak niet serieus genomen. 

In artikelen, programma’s of reclames worden vaders regelmatig weggezet als klungel: ´de vader als onbeholpen hulpfiguur´. Zo signaleerde Anouk Kemper deze zomer in Trouw (20 juni 2020), in een artikel met de titel: ‘De Nederlandse vader blijkt vooral te worstelen met een dominante vrouw’, dat het mannen niet bepaald makkelijk wordt gemaakt om hun rol als vader serieus te nemen. Zij schrijft dat het vooral de vrouwen zijn die als poortwachter fungeren. ´Zij bepalen de rol en inbreng van de vader in belangrijke mate. In hoeverre zetten zij de deur open?´ Waarom eisen mannen niet veel meer hun plek op als opvoeder, zowel in het gezin als daarbuiten?

Behoefte

Ondanks het feit dat vaderschap in de Bijbel een belangrijk thema is, merk je daar in de gemiddelde kerkelijke gemeente niet veel van. Zo is het aanbod van toerusting en werkvormen rondom geloofsopvoeding veelal afgestemd op moeders. In veel gevallen zien we dat ook de professionals die de toerusting organiseren en het materiaal ontwerpen zelf vrouw en moeder zijn.  

De HGJB, Jong Protestant en MijnKerk vragen daarom dit jaar tijdens de Week van de Opvoeding aandacht voor de rol van vaders. Uit onze inventarisatie onder vaders blijkt dat zij behoefte hebben aan activiteiten met hun kind. 

Daarom roepen wij kerken, maar ook scholen en andere organisaties op: ga in gesprek met vaders. Bevraag hen op hun behoeften. Wat helpt hen bij het opvoeden van hun kinderen? Ons advies is ook: organiseer meer activiteiten waarbij vaders samen met hun kinderen actief aan de slag kunnen. Geen theedrinken en praten, maar de handen uit de mouwen! Kortom, kijk eens kritisch naar je aanbod voor ouders en naar de plek van vaders. 

Daarnaast willen we vaders aansporen: ´Kom op vader! Neem geen genoegen met een plek aan de zijlijn. Pak je verantwoordelijkheid en je rol als opvoeder. Laat je stem horen.´

Speciaal voor de Week van de Opvoeding (5-10 oktober 2020) hebben de HGJB (Hervormd Gereformeerde Jeugdbond), Jong Protestant en Mijnkerk activiteiten ontwikkeld die vaders samen met hun kinderen kunnen doen. De activiteiten zijn ook geschikt om in groepsverband in een kerkelijke gemeente aan te bieden. Daarnaast zijn er op de sites van de organisaties handreikingen te vinden voor hoe in kerken aandacht kan worden besteed aan vaders in de geloofsopvoeding, bijvoorbeeld tijdens een speciale ‘Vaderzondag’.

Bij het ontwikkelen van de diverse materialen is volop gebruik gemaakt van de input en expertise van vaders zelf. Ook in de toekomst zijn de organisaties van plan vaders directer te betrekken bij het thema geloofsopvoeding en de ontwikkeling van activiteiten of materialen.